Selecteer een pagina

Dag 14 Mexico

Vandaag een dag waar we naar toe hebben geleefd.De dag van de stamceltransplantatie!Het is spannend, maar het voelt zo goed om hier te zijn. We worden met onze groep naar een ziekenhuis hier in Puebla gebracht. Wij, MS strijders, worden in een aparte kamer geplaatst met luxe stoelen en voor ieder een infuusstang. Daar komen onze gezonde stamcellen aan te hangen. Een mooi moment zo ervaar ik het. Ik word hier herboren, zo wordt het door de doktoren ook genoemd. Nadat het ingelopen is word ik meteen gefeliciteerd door Dr. Juan Carlos. Geweldig gevoel. Mooi om dit te ervaren.Daarna worden we naar de kliniek gebracht om de picclijn te verwijderen. Dit ging primaEn dan het moment waarop we gewacht hebben: de foto met Dr. Guillermo Ruiz. Hij is de grote baas en heeft deze behandeling mogelijk gemaakt.Geweldig aardige meneer. Hij rijdt in een Porsche.De rest van de dag hebben we genoten van onze vrijheid op het dakterras. Want vanaf morgen gaan we in strikte quarantaine.Tot morgen.

Dag 15 Mexico

De eerste dag van mijn neutropene fase. Dat betekent dat we de komende tijd opgehokt worden in ons appartement. We mogen een half uurtje per dag luchten op het dakterras. Dit als Martina komt poetsenDe quarantaine is allemaal omdat mijn immuunsysteem nu omlaaggaat. Extra maatregelen worden er genomen qua voeding, bijvoorbeeld geen vers fruit en geen yoghurt meer. Hier in de keuken weten ze precies wat ik nog wel mag. Gelukkig hoef ik me daar nog geen zorgen over te maken.Waar ik op moet letten is extra hygiëne, zoals vaak mijn handen wassen.Vandaag ben ik extreem moe en heb veel in bed gelegen. Dit was te verwachten. Mijn lichaam is nu hard aan het werk om de stamcellen weer op te nemen.Wat gebeld met het thuisfront, fijn om te horen dat het goed gaat met Roel en Stijn. Het is voor hen ook niet niks. Dat besef ik me erg goed. Maar alles voor een hoger doel. Wij als gezin kunnen dit.Ook nog ff met de vriendinnengroep gebeld. Fijn om hun gezichten te zien.Zo ver weg maar met de huidige techniek zo dichtbij.Tot morgen

Dag 16 Mexico

Na een redelijke goede nacht is het vandaag de tweede dag in quarantaine. Ze gaan bloedprikken en ik krijg weer stamcelopwekkers ingespoten.Vanmorgen mijn derde pakketje met kadootjes van de vriendengroep geopend, voor elke week hebben ze een pakketje gemaakt. Zo lief.Na een half uurtje luchten op het dakterras zijn we op consult geweest bij de hematoloog, Guillermo Ruiz jr. Van hem kregen we de bloeduitslagen.Bij aankomst in Mexico zaten mijn witte bloedcellen op 6500, voor de oogsting op 13300 en vandaag op 1400, een daling als gevolg van de chemo.Het is de verwachting dat de witte bloedcellen nog verder zakken en daarna weer op zullen gaan lopen. Zodra het boven de 4000 is, mogen we een iets lossere quarantaine.Ik voel me verder redelijk goed, wat moe maar ik heb tijd zat om me te vermaken met Netflix op mijn bed. Ik heb ook een puzzel gemaakt.So far so good.Tot morgen

Dag 17 Mexico

Vannacht niet zo’n goede nacht gehad. Mijn darmen stonden op de kop en ik heb veel op het toilet gezeten.. Tijdens het consult waar ik weer een spuit krijg om mijn stamcellen op te wekken krijg ik hier ook een pilletje voor. De oorzaak is voor hun ook een raadsel.Ik krijg hier natuurlijk ook zoveel medicatie, daar gaan je darmen wel van op de kop staan. Ach we zullen zien hoe het zich verder ontwikkelt.Verder begint mijn haar flink uit te vallen. Ik krijg kale plekken. Het kriebelt als de haartjes over mijn lijf vallen. Hier hebben ze een mooie oplossing voor de losse haartjes. Een soort kledingroller met plakband erop. Als je het over je hoofd rolt, dan blijven er duizenden haartjes plakken op de tape. Erg handig. Wel een goede oplossing.Verder vermaken Ron en ik ons prima: dagelijkse luchten op het dakterras, spelletjes doen, meditatief kleuren, videobellen en Netflixen.En Ron kan zelfs wat werken vanuit hier.O ja, het tabletje doet zijn werk.Tot morgen

Dag 18 Mexico

Ik voel me vandaag redelijk goed. Na mijn ochtend medicatie is het tijd om voor de 2e keer bloed te prikken. Spannend wat mijn waardes hebben gedaan.Tijdens het dagelijkse luchten hebben we genoten van de heerlijke Mexicaanse zon.Om 12:00 uur mogen we naar de hematoloog ivm de bloedwaardes. Hij is tevreden. Mijn witte bloedcellen zijn verder gezakt naar 900. Dat is een goed teken. Aanstaande zaterdag weer een meetmoment.Het eten is echt heerlijk. We kunnen het dagmenu bestellen, maar er zijn altijd alternatieve waar je op terug kunt vallen.Al moet ik met mijn notenallergie vaak toekijken hoe Ron geniet van een heerlijk toetje. Ze willen hier geen risico’s lopen. Laatst wilde ik ook een crêpe nutella. Iets wat ik gewoon kan eten. Ik heb hier wel 3 uur op moeten wachten en voor dat ik het op mocht eten heb ik zelfs handtekeningen moeten zetten dat ik dit op eigen risico opeet.Fijn dat ze zo bezorgd zijn, al is het iets overdreven.Tot morgen

Dag 19 Mexico

Ik schrok vannacht wakker van een harde knal buiten. Ff kijken, blijkt er net een auto een zaak te zijn binnen gereden. Binnen niet al te lange tijd stonden er politiewagens en brandweer. Gelukkig alleen maar blikschade, voor zover ik kon zien. Het was donker dus mijn foto’s zijn niet al te scherp.Overdag kun je de schade aan het gebouw goed zien. Ron heeft er heerlijk doorheen geslapen.Behalve de dagelijkse spuit van stamcelopwekkers neemt de verpleegkundige ook dagelijks mijn bloeddruk, zuurstof en temperatuur op. Mijn bloeddruk is vaak aan de lage kant, maar vanmorgen was hij prima.Ik merk dat ik steeds kaler word. Mijn haren kan ik gewoon uittrekken. Dat is maar goed ook eigenlijk anders had ik ze voor niks afgeschoren. Ik ga voor biljartbal kaal.Verder doen we overdag ons ding eigenlijk net als de afgelopen dagen. We vervelen ons niet, maar ik ben blij dat we op de helft zitten van de ophokplicht.Tot morgen

Dag 20 Mexico

Vandaag is het weer spannend. Naast het dagelijkse spuitje met stamcelopwekkers, ook weer bloedprikken en kijken hoe het met mijn witte bloedcellen zit.Maar vanochtend eerst bij de verpleging gemeld dat mijn darmen nog steeds op de kop staan, waardoor dit komt is een vraag. Na overleg met de arts krijg ik hiervoor extra antibiotica… en een aantal imodium tabletjes. Het zal dus wel goed komen.Om 13:00 uur worden we bij de arts verwacht. Hij luistert naar longen en hart, alles prima. En dan mijn bloeduitslag.De witte bloedcellen zijn gedaald naar 300 en dat is een goed teken. Volgens de arts is dit het dieptepunt en gaat het hierna snel weer stijgen. Dus daar gaan we vanuit.Vandaag is de Venloop. Ik krijg een berichtje van mijn collega’s van Praktijk vanNoord, zij hebben samen met Funqtio de 10 km gewandeld. Ik hoop dat ik volgend jaar met hun mee kan lopen. Ik denk dat ik me dit als doel ga stellen. Dat zou erg mooi zijn.Ik kan jullie wel al melden dat ik de laatste dagen beter loop, zonder stok, dus het begin is er.Tot slot wil ik jullie de komende dagen een rondleiding geven door de COR. Vandaag heb ik een foto toegevoegd van het dakterras.Tot morgen